Konfigurator produktu, który liczy temperaturę śpiwora: case study Cumulus
Michał Kloczkowski
Data publikacji: 2026-11-17
Data aktualizacji: 2026-11-17

Masz konkretne pytanie?
Zmiana jednej opcji w formularzu śpiwora rusza trzy liczby naraz: cenę, masę i temperaturę komfortu, a cenę osobno w każdej walucie. Cumulus szyje swoje śpiwory na zamówienie i ma ich kilkadziesiąt modeli, więc kombinacji wychodzą tysiące. Cechy, ceny i współczynniki Cumulus prowadził w arkuszach i tak zostało, dziś leżą na wspólnym dysku Google. Zmieniło się jedno: arkusz dostał odbiorcę. Konfigurator produktu w sklepie czyta go i liczy na nim resztę: jak ilość puchu wpływa na temperaturę i masę, oraz ile śpiwór kosztuje na danym rynku.
Produkt, którego nie da się zamknąć w liście wariantów
Około pięćdziesiąt modeli w szesnastu rodzinach: śpiwory, quilty oraz top- i underquilty hamakowe. Tyle wystawia dziś konfigurator produktu w sklepie Cumulusa, a za żadną z tych nazw nie stoi gotowa cena. Śpiwory powstają na zamówienie, szyte są w Polsce, więc kupujący zaczyna od modelu i dopiero potem składa swój egzemplarz z wybranych przez siebie elementów tak, aby spełniał jego wymagania.
W jednym modelu do ustawienia jest długość i szerokość, ilość puchu i jego jakość, tkanina zewnętrzna i wewnętrzna, proporcje wypełnienia, zamek, kaptur, dodatkowe wypełnienie. Te wybory mnożą się przez siebie, więc z kilkudziesięciu modeli wychodzą tysiące kombinacji i każda z nich potrzebuje ceny. Cena jest tu najłatwiejszą ze zmiennych: ma ją każda pojedyncza cecha, osobno w czterech walutach, bo Cumulus sprzedaje na pięć rynków, a dla części z nich dochodzą jeszcze dopłaty celne liczone dla modelu. Trudniejsze są parametry. Więcej puchu to cięższy śpiwór, inna tkanina też przesuwa wagę, a razem z gramami puchu rusza się komfortowa temperatura w jakiej można śpiwora używać.
Słowo konfigurator obejmuje przy tym dwie różne rzeczy i lepiej je rozdzielić od razu. Jeden rodzaj pokazuje: obracasz produkt w 3D i widzisz inny kolor albo kształt. Drugi liczy, i o takim mówimy tutaj. Kupujący zaznacza opcje, a sklep podaje parametry i cenę tego, co z nich wyszło.
Macierzy tej wielkości nikt nie wyklika w panelu raz na zawsze. Ona żyje: dochodzą modele, zmieniają się ceny, pojawiają się nowe rynki z własnymi walutami i opłatami, więc trzeba ją prowadzić na bieżąco.
Macierze już istniały, tylko nie w sklepie
Cumulus prowadził ceny i warianty w arkuszach i wdrożenie tego nie zmieniło. Arkusze leżą na wspólnym dysku Google, a sklep je czyta: wszystko, co w panelu trzeba by wpisać w formularz, dalej wpisuje się w arkuszu.
Arkusz trzyma cechy i ich ceny, osobno dla każdej waluty, a zdjęcia cech siedzą w komórkach jako linki z Drive. Cena cechy może być też ujemna i wtedy obniża cenę konfiguracji. Obok leży domyślna konfiguracja każdego modelu, tabele współczynników i dopłaty celne dla rynków, które ich wymagają. Sklep czyta to wszystko i na bazie tego liczy. Nikt nie przepisuje połowy danych do panelu, żeby druga połowa została w pliku.
Dane z arkuszy wchodzą do sklepu tym samym cyklicznym importem, co produkty, stany i ceny. Instrukcja do arkuszy opisuje trzy czynności: dodanie produktu, dodanie zdjęcia cechy, zmianę ceny cechy. Tyle wystarczy, żeby prowadzić katalog konfiguratora.
Teneqa 700: zmieniasz puch, sklep przelicza resztę
Teneqa 700 otwiera się w ustawieniu domyślnym: 700 gramów puchu o sprężystości 850 FP, masa całkowita 1150 gramów, komfort -10 °C, limit -18 °C, 2269 złotych. Tak wyglądał ten ekran w dniu, w którym robiliśmy zrzuty, i z tego dnia są wszystkie liczby poniżej.
Teraz jedna zmiana w formularzu: jakość puchu z 850 na 900 FP. Nic więcej nie ruszamy. Ilość puchu zjeżdża sama z 700 do 660 gramów, masa całego śpiwora spada do 1110, a komfort i limit zostają tam, gdzie były. Cena rośnie do 2527 złotych.
Fill power mierzy objętość, jaką zajmuje jedna uncja puchu, czyli niecałe 28 gramów, po rozprężeniu. Im wyższa liczba, tym większą przestrzeń wypełnia ta sama masa, a izoluje właśnie powietrze uwięzione w puchu. Lepszy puch pozwala zdjąć 40 gramów i zostać przy tej samej temperaturze.
W drugą stronę to samo. Kupujący, który chce cieplej, a nie lżej, wraca przy 900 FP ręcznie do 700 gramów puchu: komfort schodzi do -11 °C, limit do -19 °C, masa wraca do 1150 gramów, a cena rośnie do 2619 złotych.
Ciepło bierze się z jakości puchu i z liczby gramów naraz, więc sam wybór lepszego surowca nie obiecuje jeszcze cieplejszego śpiwora. Konfigurator produktu musi te dwie rzeczy zestawić i podać wynik. Pod spodem leży model, który liczy skutki jednego kliknięcia.
Co liczy konfigurator produktu, czego nie liczy człowiek
Pod tym przeliczaniem nie siedzi jeden wzór. W sklepie internetowym z konfiguratorem produktu każda pokazywana liczba ma własną regułę, a jej parametry leżą w arkuszach, w tabelach obok cennika. Zacznijmy od tej, która przestawia ilość puchu przy zmianie jakości. Przelicznik stoi na współczynniku sprężystości ustalonym osobno dla każdego modelu i każdej jakości puchu, nie na jednej proporcji dla całego katalogu. Dwa różne modele przy tym samym skoku na 900 FP zdejmą więc różną liczbę gramów. Tabela tych współczynników leży na tym samym dysku co reszta danych, więc zmienia się ją tak samo jak cenę.
Temperatura ma swój osobny przelicznik. Punktem odniesienia jest konfiguracja domyślna modelu: sklep bierze różnicę gramów puchu względem niej i przelicza ją współczynnikiem „ile gramów puchu wychodzi na jeden stopień". Współczynnik jest inny dla każdego modelu, a w obrębie modelu także dla każdego rozmiaru i każdej szerokości. Dłuższa wersja tego samego śpiwora reaguje na dosypanie puchu inaczej niż krótka.
Masa składa się na końcu z kilku pozycji: taśmy, nici i dodatki, powierzchnia tkaniny wewnętrznej razy jej gramatura, to samo dla zewnętrznej. Liczba na karcie produktu jest wynikiem tego dodawania. Nikt jej nie wpisał kiedyś ręcznie przy modelu i nikt nie musi potem pamiętać, żeby ją poprawić, a kupujący widzi masę swojego egzemplarza.
Cena w czterech walutach jest wpisana, nie przeliczona
Skąd bierze się cena śpiwora dla kupującego w Niemczech albo w Stanach? Odruchowa odpowiedź brzmi: z kursu. Typowy sklep trzyma jedną cenę bazową i przelicza ją bieżącym kursem, często z kursu NBP, a reszta robi się sama.
W Cumulusie każda z tych kwot jest wpisana. Arkusz prowadzi cztery waluty, każdą w swojej konwencji: złoty brutto, euro brutto i netto, dolar netto, funt netto, a mapowanie przypisuje je do rynków. Cecha po cesze, waluta po walucie, ktoś te wartości ustawia. Do tego dochodzą dopłaty celne ustalane dla modelu, znowu osobno w każdej walucie.
Cennik to nie wszystko, co sklep musi wiedzieć o modelu. Obok cen leżą wykluczenia, czyli informacja, których cech i których wartości w tym konkretnym modelu wybrać nie można, oraz wartości domyślne, od których startuje formularz. Konfigurator bez tego podpowiadałby kombinacje, których Cumulus nie szyje.
Granice i to, co poszło inaczej
Komfort i limit to nie nasze określenia. Tak nazywa te temperatury norma EN ISO 23537-1, a mierzy się je w laboratorium, na ogrzewanym manekinie. Nikt nie przeprowadzi takiego badania dla każdej kombinacji, którą da się złożyć w formularzu.
Konfigurator robi więc coś węższego i nie udaje, że robi więcej. Temperatury konfiguracji domyślnej podał producent, a sklep liczy od nich różnicę wynikającą z dosypanych albo zdjętych gramów puchu. Komfort -11 °C na ostatnim zrzucie znaczy „o stopień cieplej niż wersja bazowa", a nie „zmierzone na manekinie".
Druga rzecz dotyczy naszej strony: pierwszy model danych był za prosty.
Nie przewidywał tego, co dziś jest sednem całego rozwiązania: że jakość puchu musi przestawiać jego ilość. Współczynnik sprężystości doszedł później, a pierwsze podejście do przeliczania wycofaliśmy i napisaliśmy od nowa. Po drodze weszła reguła, że dodatkowe wypełnienie nie rusza temperatury, i domyślna konfiguracja osobno dla każdego rozmiaru. Dopłaty celne pojawiły się wtedy, kiedy pojawiły się rynki, które ich wymagają. Resztę dopisały realne dane klienta: brakujące wartości domyślne, zerowy współczynnik temperatury, zdjęcia cech o nazwach plików spoza konwencji. Każda z tych sytuacji dołożyła sprawdzenie po stronie importu, bo arkusz w roli źródła danych znaczy też, że sklep musi obejrzeć, co z niego przyszło, zanim na tym policzy cenę i temperaturę. Ten model danych rósł razem z rynkami. Nie zaprojektowaliśmy go raz na zawsze.
Co z tego zostało w codziennej pracy
Nową cenę cechy albo kolejny model wpisuje się tam, gdzie i tak prowadzony jest cennik.
Zostaje pytanie, które wraca przy każdej zmianie: weszło już czy jeszcze nie? Import chodzi cyklicznie i po każdym przebiegu dopisuje w arkuszu datę i godzinę pobrania danych oraz zakończenia przetwarzania, w czasie warszawskim. Kto zmienił cenę, widzi w tym samym pliku, czy sklep już ją pobrał.
Dwie rzeczy zostały po stronie kupującego. Złożona konfiguracja siedzi w adresie strony, więc da się ją wysłać linkiem: „Udostępnij", „Kopiuj link" i cały komplet ustawień trafia do kogoś, kto otworzy dokładnie ten śpiwór w tej konfiguracji.
Druga jest mniej widowiskowa i ważniejsza. Historia zamówień pokazuje to, co wybrał kupujący, a nie domyślny wariant modelu. Bez tego konfigurowany produkt po zakupie przestaje być konfigurowany: zostaje nazwa, pod którą nikt już nie odtworzy, ile puchu i jakiego było w środku.
Na koniec rzecz, której w sklepie nie widać. Logika konfiguracji nie powstała tylko dla Cumulusa: żyje we wspólnym module PIM stacku, na którym budujemy, a dla Cumulusa doszły import z arkuszy i widok w sklepie. Cumulus dostarcza do niej dane: cechy, ceny w czterech walutach, współczynniki, dopłaty celne. Wspólny mechanizm liczy, a wiedza o śpiworach zostaje tam, gdzie była.
Podsumowanie
Cumulus prowadził cennik i warianty śpiworów w arkuszach i prowadzi je tam dalej. Zmieniło się to, co dzieje się z tymi danymi potem: sklep je pobiera, sprawdza i liczy na nich to, czego przy tysiącach kombinacji nikt nie policzy ręcznie, czyli ilość puchu przy innej jakości, temperaturę komfortu i limitu, masę oraz cenę w czterech walutach. Najlepiej widać to na Teneqa 700: lepszy puch zdejmuje 40 gramów bez zmiany temperatury, a powrót do 700 gramów daje stopień cieplej. Model danych nie powstał od razu w tej postaci, tylko rósł razem z rynkami. Dane zostały u klienta, a skutki wyboru liczy sklep.
Na jakie pytania znajdziesz odpowiedź w tym artykule?
Czym jest konfigurator produktu w sklepie internetowym?
To narzędzie, w którym kupujący sam składa produkt z dostępnych opcji, a sklep podaje cenę i parametry dokładnie tej konfiguracji. Spotyka się dwa rodzaje: wizualizację 3D, gdzie obracasz produkt i widzisz zmianę wyglądu, oraz konfigurator oparty na opcjach i liczeniu. Cumulus ma ten drugi: po wyborze długości, tkaniny i ilości puchu sklep przelicza masę, temperaturę komfortu i cenę w walucie danego rynku.
Czy arkusz Google może być źródłem danych dla sklepu internetowego?
Tak, i w sklepie Cumulusa tak właśnie działa konfigurator. Arkusze na wspólnym dysku Google trzymają cechy produktów, ich ceny w czterech walutach, zdjęcia cech, współczynniki przeliczeń i dopłaty celne, a cykliczny import wciąga te dane do sklepu razem z produktami, stanami i cenami. Po stronie sklepu dochodzi warstwa sprawdzeń, bo plik prowadzony ręką człowieka trzeba obejrzeć przed policzeniem na nim ceny.
Jak sklep internetowy obsługuje ceny w kilku walutach?
Dwoma sposobami. Pierwszy to jedna cena bazowa przeliczana bieżącym kursem, na przykład z integracji z NBP. Drugi, zastosowany w Cumulusie, to cena wpisana osobno w każdej walucie i osobno dla każdej cechy konfiguracji, razem z dopłatami celnymi dla wybranych rynków.
Co znaczy temperatura komfortu i limitu w śpiworze?
Są to wartości zdefiniowane przez normę EN ISO 23537-1 i mierzone w laboratorium, na ogrzewanym manekinie. Żaden konfigurator takiego badania nie wykonuje dla każdej możliwej kombinacji. W przypadku Cumulusa temperatury konfiguracji domyślnej podaje producent, a sklep pokazuje różnicę wynikającą z dosypanych albo zdjętych gramów puchu, osobno dla modelu, rozmiaru i szerokości.
Od czego zależy ciepło śpiwora puchowego?
Od dwóch rzeczy naraz: jakości puchu i jego ilości. Jakość opisuje fill power, czyli objętość, jaką jedna uncja puchu zajmuje po rozprężeniu, bo izoluje powietrze uwięzione między piórkami. Lepszy puch daje to samo ciepło przy mniejszej masie, więc sam wybór wyższego fill power nie oznacza cieplejszego śpiwora, dopóki nie wiadomo, ile gramów zostało w środku.
